آیا منکری هست؟!... می گوید؛ این همه زشتی وکثافت را نمی بینی ؟ می گویم ؛چرا خوب می بینم می گوید؛ قبول داری که زندگی عادلانه نیست؟ می گویم؛ بله قبول دارم می گوید؛ پس دیگر چه می گویی؟ می گویم؛ درباره ی زشتی ها ی دنیا کم گفتی می گوید ؛یعنی چه ؟ می گویم ؛ زشتی های دنیا بیشتر از آن چیزیست که تو تصورش را می کنی اما... می گوید ؛ اما چی ؟ می گویم؛ اما دنیا همه اش این نیست، مثلا به همین پرنده نگاه کن !آیا از زیباییش شگفت زده نمی شوی ؟آیا کسی هست که از زیباییش دچار شگفتی نشود؟.. و دیگر هیچ نمی گوید........ اسفندیار سیاه کمری پیج من در اینستاگرام با نام پروفایل esfandi

به جای فهم زندگی باید آن را تجربه کرد به جای اعتقاد به هر مکتب و باوری باید سعی کرد به روی بزرگترین آموزگار هستی ـ یعنی «زندگی»ـ باز و پذیرا بود.اعتقادات چسبناک هستند و وابسته اند به کلمات ! مهارت یک شناگر صرفا به واسطه کلمات مربی حاصل نمی شود،بلکه این مهم ارتباط مستقیم دارد با میزان تجربه وی از آب !تا به آب نزنید شناکردن را نمی آموزید.آلن واتس فیلسوف شهیر نکته جالبی در این خصوص بیان می کند که بسیار قابل تامل است به خصوص برای تشنگان معنای زندگی! «آب درباره تکنیک جاری گشتن کنفرانس نمیدهد.اگر ما تلاش کنیم به ماهی بیاموزیم که آب از نظر فیزیکی از دو سوم ه

از ""رنج"" بودا تا "ا اضطراب درونی"" هایدگربر اساس اصل "بقای سختی" سختی از شکلی به شکل دیگه تبدیل میشود ولی نابود نخواهد شد. برای همین هم توی یک زندگی خیلی خوب و عادی، جایی که هیچ کی به هیچ کی به خاطر عقایدش شلیک نمیکنه و همه چی آرومه؛ آدمهای زیادی مشت مشت قرص ضد افسردگی میخورن که بتونن خودشون رو هر روز صبح از توی رختخواب بکشن بیرون . آدمهای پف کرده، آدمهای بد حال؛ آدمهای روی لبه ی تیغ , خیلیها معتقدن که پیشرفت تکنولوژی، اینترنت، نخودفرنگیِ غیر ارگانیک و گلوتن، ما ها رو اینجوری کرده و قدیمها مردم خوشبختتر بودن. تو بشنو و باور نکن. حتی هزارها سا

حقیقت انسان به آنچه اظهار میداردنیست بلکه حقیقت اونهفته درآن چیزی است که ازاظهاران عاجزاست،بنابراین اگرخواستی اورا بشناسی نه ب گفته هایش بلکه ب ناگفته هایش گوش کن!

زیگموند_فروید

فخر رازی در تفسیر بزرگ و مفصلی که بر قرآن نوشته است، در تفسیر این آیه یک جمله جالبی دارد و میگوید به نظر من اگر همه نسخههای قرآن در دنیا بسوزد و هیچ نسخهای از قرآن باقی نماند، فقط و فقط این آیه از قرآن باقی بماند که «لقد جئتمونا فرادا کما خلقناکم اول مره» به نظر من برای تحول زندگی همه انسانها همین یک آیه کافی است. چون اینکه ما تحول روحی پیدا نمیکنیم، به خاطر این است که به دیگران چشم داریم، دل بستهایم به دیگران. اگر میفهمیدیم که واقعاً تنها هستیم، میآمدیم سراغ خودمان و نقاط قوت و ضعف خودمان محل توجهمان بود. مانع بودنهای خودمان برای خودمان

اگرچه در بسیاری از موارد گرفتار چیزی به نام «جبر» هستیم اما به تعبیر مولانا همچنان «اختیار اندر درونت ساکن است !». سفر قهرمانی ما زمانی آغاز میشود که واقع بینانه محدودیت ها را ببینیم اما در آنها متوقف و منجمد نشویم،ممکن است در انتخاب پدر و مادر و شهر،کشور،زبان ، فرهنگ و حتی نام و ژنتیک خودمان قدرت اختیار نداشته باشیم اما قطعا همین الان میتوانیم گامی کوچک در جهت رشد و بالندگی خود برداریم.بر خلاف تصور همگان قهرمان کسی نیست که اهداف و آرمانهایی بزرگ برای خود انتخاب میکند، به عکس قهرمان کسی است که ماورای محدودیت هایش برای خود اهدافی کوچک ، قابل لمس و قا

✅ دو دلیل از مهم ترین دلایل افول اخلاق را متذکر می شوم : اول اینکه در دوره ای ، علم فقه غلبه خاص یافت . تاکید بر اینکه مسلمان کسی است که رفتارش با فقه منطبق باشد . و به طور کلی فربهی ِ علم فقه به نحیف شدن ِ اخلاق منجر شد . این ، نه تنها در عمل که در نظر نیز به وقوع پیوست . ... من به رغم پاره ای ایرادها منکر کارکرد فقه در حال حاضر نیستم . آنچه من با آن مشکل دارم فربه بودن فقه ، آن هم به هزینه نحیف شدن اخلاق است . در جامعه ، تاریخ و فرهنگ ما ، چنان وا نمود شد که گویی فقه پاسخ تمام سؤالات مربوط به رفتار آدمیان را می دهد . غزالی نیز به دنبال همین آفات در جامعه اسلامی بو